گان بیمار چیست؟ چرا برای بستری در بیمارستان نیاز دارید؟

هیچ اتفاق نظری در مورد اینکه چه کسی لباس بیمارستان را اختراع کرده وجود ندارد، لباس سنتی که مانند یک پارچه‌ی گشاد و به زیبایی یک روپوش حمام است و باعث خودنمایی می‌شود

احساساتی از ناراحتی تا تحقیر و تسلیم را ایجاد می‌کند. وقتی از بیماران، پزشکان و پرستاران خواسته شد تا نظرات خود را در مورد این لباس‌ها به اشتراک بگذارند، نظرات آنها شامل موارد زیر بود:

• «کابوس.»
• «بال زدن در نسیم.»
• «یک سایز برای هیچ‌کس مناسب نیست.»
• «گیج‌کننده.»
• «دراب»
• «اگر این کار را در خیابان انجام دهم، مرا دستگیر می‌کنند.»

این لباس‌ها ناراحتی زیادی برای بیماران ایجاد می‌کنند.» بسیاری از ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی که او با آنها مصاحبه کرده نیز در مورد این لباس‌ها احساس ناراحتی می‌کنند.

لباس سنتی بیمارستان غیرانسانی و نامناسب است و برای راحتی ارائه‌دهندگان خدمات درمانی طراحی شده است.

جایگزین‌هایی هم وجود دارد. طراحان لباس، لباس‌های بیمارستانی طراحی کرده‌اند که ضمن حفظ شأن بیمار، به کادر پزشکی امکان دسترسی لازم به قسمت‌های خاصی از بدن، مانند محل‌های جراحی و قرار دادن لوله را می‌دهد.

لباس‌های جدیدتر دارای بازشوهایی در کنار یا جلو هستند؛ مدل‌های دورپیچ که شبیه روپوش هستند؛ دکمه‌های فشاری؛ جیب‌هایی برای وسایل پزشکی و شخصی؛ و رنگ‌های جذاب دارند.

با این وجود، لباس‌های تک سایز با چالش «بستن آن از پشت» همچنان رایج است. طراحان و کارکنان بیمارستان این موضوع را به هزینه و اینرسی سازمانی نسبت می‌دهند.

پرستاران لباس بیمار را یک شر ضروری می‌نامند. اما دیگر لازم نیست مانند ۱۰۰ سال گذشته وجود داشته باشد.

پزشکان و طراحان درباره دلیل ماندگاری این لباس و تلاش‌هایی برای طراحی مجدد آن صحبت کردند.

عملکرد و احساسات

تا جایی که هر کسی می‌تواند تشخیص دهد، لباس پشت باز حدود یک قرن پیش، در ابتدا برای بیماران جراحی، اختراع شد.

اهداف اصلی آن٬ دسترسی به نواحی بدن در حین بیهوشی بیمار و جلوگیری از آلوده شدن لباس‌های بیمار با مایعات بدن بود.

پزشکان بیشتری این لباس را برای سایر بیماران مفید دانستند. وقتی کادر پزشکی نیاز به معاینه بیمار دارند، پیراهن و شلوار اغلب مانع دسترسی آنها به پورت یا محل جراحی یا مناطقی برای انجام اندازه‌گیری‌های معمول مانند فشار خون می‌شود.

ما باید بیماران خود را معاینه کنیم و این لباس این کار را آسان‌تر می‌کند.

به همین دلیل است که «لباس‌هایت را در بیاور و این را بپوش» به یک دستورالعمل استاندارد برای بسیاری از بیماران بستری و همچنین افرادی که در مطب پزشکان و آزمایشگاه‌های پزشکی تحت معاینه قرار می‌گیرند، تبدیل شده است.

این رسم آنقدر مرسوم است که بیماران با اکراه آن را می‌پذیرند؛ آنها هدف از پوشیدن لباس را درک می‌کنند و فکر می‌کنند چاره دیگری ندارند.

از دیدگاه یک بیمار، نگرانی‌هایی در مورد شأن، استقلال و احترام به بدن وجود دارد.

فقط بیرون بودن از بدن نیست که باعث ناراحتی می‌شود؛ بلکه این است که تمام اعضای بدن فقط با یک تکه پارچه نازک و گشاد پوشانده شده‌اند، در حالی که آشنایان (متخصص بیمارستان) و غریبه‌ها (پرستاران) به آنها نگاه می‌کنند.

یک تأثیر روانشناختی اساسی نیز وجود دارد. راهی برای گفتن این است که، ‘تا زمانی که اینجا هستید، کاملاً به دیگران وابسته هستید.

درست در همان لحظه شما به بیمار تبدیل شده‌اید. آن کنترل را از دست داده‌اید. آنها بیشتر به یک بدن تبدیل می‌شوند تا یک شخص.

تلاش‌ها برای تغییر

طراحی یک لباس جایگزین که اولویت‌های بیمار و مراقب را برآورده کند، پیچیده بوده است.

نیاز پوش روپوش‌هایی با ویژگی‌های خاص برای بیماران طراحی کرد . تولیدی نیازپوش که لباس برای کادر پزشکی و بیماران تولید می کند، گزارش می‌دهد که لباس‌های بیمارپسند آن، که بر اساس طرح‌هایی است که برای اولین بار در سال ۱۴۰۲ طراحی شده‌اند، توسط چندین بیمارستان استفاده می‌شود.

چالش ایجاد و فروش یک جایگزین، در تجربه ما نشان داده شده است.ما بسیار تلاش کردیم تا یک لباس بیمار باوقارتر و راحت‌تر تولید کند.

از جمله عواملی که ما در نظر گرفتیم:

بستن بندها – بستن بندهای پارچه‌ای بلند روی لباس‌های سنتی می‌تواند دشوار باشد و به راحتی شل می‌شوند.

به نظر می‌رسد چسب ولکرو راحت‌تر وصل می‌شود و سر جای خود می‌ماند.

اما بیمارستان‌ها چسب ولکرو را قبول نمی‌کنند زیرا چیزهای زیادی به آن می‌چسبد (تصویر پرز) که می‌تواند بیماری را گسترش دهد.

این لباس‌ها میزبان میکروب‌ها هستند، بنابراین باعث مشکلات عفونی می‌شوند.

همچنین به نظر می‌رسد که استفاده از گیره‌های فشاری آسان‌تر و پایدارتر از گیره‌های پارچه‌ای است. گیره‌های فشاری پلاستیکی ارزان‌تر از گیره‌های فلزی هستند، ما دریافتیم پلاستیک به اندازه کافی برای لباس‌های شسته شده محکم نیست.و برای همین با گیره‌های فلزی شروع کرد، اما گیره‌های پلاستیکی را پیدا کرد که به اندازه کافی محکم هستند.

صحبت از لباسشویی شد…

چالش‌های لباسشویی: در طول شستشو و خشک کردن، یک لباس زیر با غلتیدن‌های شدید و دمای ۴۵۰ درجه فارنهایت مواجه می‌شود. «توانایی زنده ماندن در فرآیند شستشو و خشک کردن مهم است.»

یک عامل مرتبط، هزینه شستشو و خشک کردن لباس‌ها است. بیمارستان‌ها معمولاً هزینه خدمات خشکشویی برون‌سپاری شده خود را بر اساس وزن پرداخت می‌کنند.

ترکیبی که شامل پنبه باشد، نرم‌تر از پلی‌استر است، اما وزن پنبه هزینه شستشو را افزایش می‌دهد. و پنبه بیشتر چروک می‌شود.

جیب – بیماران جیب می‌خواهند تا بتوانند هنگام راه رفتن در اتاق‌ها و بخش‌های بیمارستان، برخی از وسایل شخصی خود (عمدتاً تلفن‌های همراه) را در آن نگه دارند.

پزشکان نیز جیب‌هایی در لباس‌هایشان می‌خواهند تا دستگاه‌های تله‌متری که داده‌های بیمار، مانند علائم حیاتی را در همان قدم زدن‌ها جمع‌آوری و منتقل می‌کنند، در آنها قرار دهند.

ما در ابتدا دو جیب را استفاده کردیم ٬ «مسئولان رختشویخانه بیمارستان گفتند: «به هیچ وجه. آنها گفتند مردم وقتی هنگام ترک بیمارستان لباس را دور می‌اندازند، چیزهایی را در یکی از جیب‌ها فراموش می‌کنند» که این امر بار جستجو و کشف را بر دوش کارکنان می‌گذارد.

فراهم کردن جیب‌های آسان برای استفاده از دستگاه‌های تله‌متری یک اولویت پزشکی است: این جیب‌ها بلند شدن و راه رفتن در بخش را برای بیماران آسان‌تر می‌کنند. هرچه بیماران زودتر و بیشتر راه بروند، برای بهبودی آنها بهتر است.

گزینه‌های به‌روزرسانی‌شده

طرح‌های جدیدتر دارای ویژگی‌هایی هستند که ضمن برآورده کردن نیازهای پزشک، نگرانی‌های بیمار را نیز برطرف می‌کنند.

دهانه‌ها – تعدادی از این لباس‌ها شبیه رداهای دورپیچ هستند، با بستهایی در کنار یا جلو. برخی دارای بندهایی شبیه به ربان حمام یا بندهای پارچه‌ای استاندارد هستند، در حالی که برخی دیگر با دکمه‌هایی در امتداد شانه‌ها و پایین پهلوها بسته می‌شوند.

برخی بیمارستان‌ها، بخش‌هایی را متناسب با اقدامات بیمار ارائه می‌دهند، لباس‌های جراحی از پشت بازشو هنوز برای بیمارانی که اقداماتشان نیاز به این دسترسی دارد، در دسترس است.

لباس استاندارد یقه هفت٬ که دسترسی آسان‌تر به ناحیه گردن را برای پزشکان فراهم می‌کند و در کل برای بیمار راحت‌تر است. وقتی در رختخواب می‌چرخید، [لباس] دور گردن شما گیر نمی‌کند.

لباس‌ها شامل شکاف‌هایی هستند که به کارکنان امکان دسترسی آسان به لوله‌ها و خطوط برق (برای مثال، برای دستگاه‌های تنظیم ضربان قلب) را بدون نیاز به باز کردن یا باز کردن قسمت‌های بزرگتر لباس می‌دهد. برخی از لباس‌های ما دارای زیپ برای دسترسی به پورت پزشکی هستند.

اندازه‌ها — بایر می‌گوید کلینیک کلیولند چهار سایز لباس بزرگسال ارائه می‌دهد. Care+Wear سه سایز می‌فروشد. اما این غیرمعمول است. پرچفسکی از موسسه پیوند میامی می‌گوید: «انبار کردن و پیگیری سایزهای متعدد، بار اداری و خرید ایجاد می‌کند.»

نکته‌ای در مورد بیماران کودک: به نظر می‌رسد برای کودکان گزینه‌های بیشتری برای اندازه و طرح وجود دارد، از جمله لباس‌های بیمارستانی بر اساس شخصیت‌های تلویزیونی و سینمایی. به عنوان مثال، برخی بیمارستان‌ها لباس‌های بیمارستانی بر اساس شخصیت‌های دیزنی ارائه می‌دهند .

جیب‌ها – لباس‌های ما دارای یک جیب جلویی هستند، بنابراین بیماران فقط یک جا برای به خاطر سپردن محل قرار دادن وسایل خود قبل از ترک بیمارستان دارند. در موسسه پیوند میامی، لباس‌های بیمار دارای دو جیب در داخل هستند: معمولاً یکی برای دستگاه تله‌متری و دیگری برای لوله تخلیه‌ای که مایعات را از محل جراحی بیرون می‌کشد. رویز می‌گوید این کار توزیع وزن را برای بیماران هنگام راه رفتن در طول بهبودی متعادل می‌کند.

زیبایی‌شناسی – روپوش‌های بعضی بیمارستان‌ها در رنگ‌های بیشتری عرضه می‌شوند، که اغلب با طرح رنگ بیمارستان مطابقت دارند یا لوگوی بیمارستان را نشان می‌دهند.

مواد – تولیدکنندگان ترکیبی از مواد را ارائه می‌دهند، از جمله مخلوط پنبه و پلی‌استر که نرم هستند و تمام پلی‌استر که سبک‌تر و کمتر مستعد چروک شدن است.

با وجود این گزینه‌ها، امروزه به اکثر بیماران احتمالاً نوعی از روپوش استاندارد ارائه می‌شود. هزینه همچنان یک عامل مهم است.

قیمت روپوش‌های استاندارد بسته به ویژگی‌هایی مانند جنس و حجم سفارش متفاوت است؛ لیست‌های آنلاین از حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزارتومان برای هر کدام شروع می‌شوند.

گان های بیمار در نیازپوش در انواع مختلفی عرضه می‌شوند و می‌توانند به قیمت یک روپوش استاندارد نزدیک شوند یا چندین برابر بیشتر باشند.

بیمارستان‌ها می‌توانند از چند طریق ناراحتی بیماران را برطرف کنند: با کاهش عادت استفاده از روپوش‌های استاندارد، زیرا در بسیاری از موارد لباس‌های گشاد بیمار دسترسی کافی را فراهم می‌کند؛ با آگاه کردن بیماران از اینکه در برخی موارد، روپوش‌ها اختیاری هستند؛ و با اصرار بر طراحی‌های ساده و کم‌هزینه.

این کار می‌تواند به سادگی تغییر گزینه‌های رنگ یا تغییر پارچه، یا تغییر نوع لباس‌های مجلسی باشد که سفارش می‌دهید. ایجاد یک تأثیر معنادار و ایجاد حس بهتر در افراد، بسیار آسان است.