در نیازپوش، برندی که به توانمندسازی متخصصان مراقبتهای بهداشتی از طریق لباسهای پزشکی و لباس بیمارستانی طراحیشده با تفکر اعتقاد دارد، ما درک میکنیم که محیطی که پرستاران در آن کار میکنند نه تنها بر عملکرد آنها، بلکه بر نتایج بیماران نیز تأثیر میگذارد.
بیایید به دنیای سیستمهای ارائه مراقبتهای پرستاری بپردازیم و مدلهای مختلفی را که حرفه پرستاری را به جلو سوق میدهند، درک کنیم.
سیستم ارائه مراقبت پرستاری چیست؟
سیستم ارائه مراقبتهای پرستاری، روش یا ساختاری است که از طریق آن خدمات پرستاری سازماندهی و به بیماران ارائه میشود. این سیستم نحوه تخصیص وظایف به پرستاران، مدیریت مسئولیتها، همکاری با سایر متخصصان و ارائه مراقبت از بیمار در محیطهای مختلف را تشریح میکند.
این سیستمها فقط در مورد اینکه چه کسی چه کاری را انجام میدهد نیستند – آنها در مورد بهینهسازی کارایی، پاسخگویی و نتایج کیفی هستند. آنها همچنین فرهنگ موسسه را منعکس میکنند و مستقیماً بر رضایت بیمار و روحیه پرستاران تأثیر میگذارند.
سیستم طبقهبندی بیماران بر اساس شدت بیماری (طبق دستورالعمل آموزش خودمراقبتی بیماران در بخشهای بالینی):
بر اساس این دستورالعمل، بیماران پس از بستری توسط پرستار مسئول از نظر نیاز به خودمراقبتی بر اساس وضعیت جسمی، روانی و اجتماعی ارزیابی شده و به ۵ سطح مراقبتی تقسیمبندی میشوند:
طبقهبندیها ۵ سطح مراقبتی بیمار:
طبقه ۱: قادر به مراقبت از خود
- انجام همه فعالیتهای روزانه (خوردن، آشامیدن، نظافت، دفع و حرکت) بدون یا با حداقل کمک.
- پذیرش برای اقدامات ساده (تشخیصی یا جراحی جزئی).
- نیاز به آموزش روتین و عاطفی-روانی ندارد یا حداقل نیاز را دارد.
- دارو یا درمان ساده دارد و ممکن است نیاز نداشته باشد.
طبقه ۲: مراقبت جزئی
- فعالیتهای روزمره اکثراً مستقل، اما نیاز به کمی کمک برای برخی امور (مانند آمادهسازی غذا، تشویق به خوردن، یا حرکت).
- نیازمند کمک برای استفاده از توالت یا در برخی مواقع استفاده از لوله ادراری.
- نشانههای بیماری جزئی تا متوسط با نیاز به مانیتورینگ، دریافت علائم حیاتی و انفوزیون بدون عارضه جانبی.
- نیاز به حمایت عاطفی و روانی کوتاه مدت در هر شیفت.
- نیازمند ارزیابی دارو و درمان در هر شیفت.
طبقه ۳: مراقبت متوسط
- انجام بسیاری از امور روزانه تنها با کمک امکانپذیر است (مثلاً برای خوردن و آشامیدن کمک نیاز دارد).
- کاملاً به کمک در حرکت، نظافت و دفع نیازمند است.
- نشانههای حاد بیماری که با مانیتورینگ و ارزیابی فیزیولوژیک یا عاطفی هر ۲ تا ۴ ساعت کنترل میشود.
- نیازمند حمایت عاطفی و روانی متوسط و آموزشهای بیشتر.
- مانیتورینگ دارو و ارزیابی اثرات جانبی به طور مرتب لازم است.
طبقه ۴: مراقبت شدید
- ناتوانی در انجام امور روزانه؛ حتی تغذیه به سختی و ممکن است نیاز به لوله معده داشته باشد.
- برای همه امور نظافتی و حرکتی کاملاً وابسته؛ برای چرخیدن در تخت به دو نفر نیاز دارد.
- نشانههای شدید و حاد مانند خونریزی، کاهش مایعات بدن یا حملات تنفسی دارد.
- حمایت عاطفی و روانی بیشتر از ۱۰ دقیقه در هر شیفت نیاز است و بیماران غالباً گیج، بیقرار و کنترلناپذیر هستند.
- مشاهده و ارزیابی مکرر وضعیت مغزی و شناختی لازم است.
طبقه ۵: مراقبت ویژه
- نیازمند مراقبت کامل و مانیتورینگ دائم (مانند بیماران متصل به ونتیلاتور یا با شرایط بحرانی).
- نیاز به ارزیابی و مراقبت لحظهای در تمامی جهات دارد.
نکته:
تمام بیماران باید در سه حیطه جسمی، روانی و اجتماعی آموزش خودمراقبتی دریافت کنند تا ارتقای سلامت کلی آنان تضمین شود.
آیا مایلید این طبقهبندی را به صورت جدولی یا خلاصهتر داشته باشید یا در مورد نحوه اجرای این موارد در بیمارستان سوال دارید؟
انواع مدلهای ارائه مراقبت پرستاری
مراکز مراقبتهای بهداشتی مختلف ممکن است بسته به منابع، الگوهای کارکنان و جمعیتشناسی بیماران، مدلهای متفاوتی را اتخاذ کنند. در اینجا سیستمهای اصلی ارائه مراقبتهای پرستاری در عمل امروز آورده شده است:
۱. پرستاری تیمی
پرستاری تیمی، گروهی از متخصصان مراقبتهای بهداشتی را به رهبری یک پرستار رسمی (RN) گرد هم میآورد تا مراقبتهای هماهنگ را به گروهی از بیماران ارائه دهد.
- ساختار : یک پرستار ارشد پرستاری (RN) رهبری یک تیم کوچک متشکل از سایر پرستاران پرستاری (RN)، پرستاران متخصص بالینی (LPN) و دستیاران پرستاری را بر عهده دارد.
- تمرکز : همکاری و تخصیص وظایف مبتنی بر مهارت.
- مناسب برای : بخشهای بستری با سطوح مختلف شدت بیماری در بیماران.
مزایا :
- کار تیمی را ترویج میدهد.
- تفویض کارآمد وظایف.
- بار فردی را کاهش میدهد.
معایب :
- میتواند منجر به اختلال در ارتباطات شود.
- نیاز به رهبری و هماهنگی قوی دارد.
۲. مراقبت کامل از بیمار
در این مدل، یک پرستار مسئول مراقبت کامل از یک یا چند بیمار در طول یک شیفت کاری است.
- ساختار : مراقبت مستقیم توسط یک پرستار ارائه میشود.
- تمرکز : مراقبت جامع و عملی.
- مناسب برای : بخشهای مراقبتهای ویژه یا مراکز تخصصی.
مزایا :
- پیوندهای قوی بین پرستار و بیمار ایجاد میکند.
- تداوم و پاسخگویی را تضمین میکند.
معایب :
- کار فشرده
- هزینه بالای استخدام پرستار رسمی.
۳. پرستاری اولیه
یک مدل مبتنی بر رابطه که در آن یک پرستار اصلی در طول مدت اقامت بیمار، مسئول مراقبت از او است.
- ساختار : یک پرستار رسمی (RN) مسئولیت اصلی را بر عهده دارد و توسط پرستاران همکار پشتیبانی میشود.
- تمرکز : تداوم و ثبات مراقبت.
- مناسب برای : مراکز مراقبت طولانی مدت، انکولوژی یا مراکز تسکینی.
مزایا :
- ارتباط با بیماران و خانوادهها را تقویت میکند.
- پرستاران را برای حمایت از بیماران توانمند میسازد.
معایب :
- نیاز به نیروی انسانی ثابت و در دسترس بودن پرستار دارد.
- میتواند در محیطهای با گردش مالی بالا، سختگیرانه باشد.
۴. پرستاری عملکردی
این مدل وظیفهمحور، وظایف خاصی را بر اساس سطح مهارت کارکنان مختلف به آنها محول میکند.
- ساختار : مراقبت را به کارکردهایی مانند تجویز دارو، مراقبت از زخم یا بهداشت تقسیم میکند.
- تمرکز : بهرهوری و استفاده از مهارت.
- مناسب برای : محیطهای با حجم کاری بالا مانند اورژانس.
مزایا :
- کارایی وظایف را به حداکثر میرساند.
- مقرون به صرفه برای تعداد زیاد بیمار.
معایب :
- مراقبت تکه تکه شده.
- فقدان مدیریت جامع بیمار.
۵. مدیریت پرونده
یک فرآیند مشارکتی که در آن یک مدیر پرونده، مراقبت از بیمار را از زمان پذیرش تا ترخیص و پس از آن هماهنگ میکند.
- ساختار : پرستاران به عنوان مدیران پرونده فعالیت میکنند.
- تمرکز : تداوم، ارتباط و مراقبت متمرکز بر نتیجه.
- مناسب برای : بیماران مبتلا به بیماریهای مزمن یا نیازهای پیچیده سلامتی.
مزایا :
- تکرار خدمات را کاهش میدهد.
- مراقبت به موقع و مقرون به صرفه را تسهیل میکند.
معایب :
- به پرستاران باتجربه و بسیار ماهر نیاز دارد.
- ممکن است از نظر اداری سنگین شود.
عوامل مؤثر بر انتخاب مدل تحویل
هر سیستمی برای هر تأسیساتی مناسب نیست. عوامل متعددی تعیین میکنند که کدام مدل بهترین عملکرد را دارد:
- نیازهای بیمار : نیازهای حادتر نیاز به مراقبت شخصیتر دارند.
- در دسترس بودن کارکنان : پرستاران ماهر در مقابل ترکیبی از کارکنان پشتیبانی.
- نوع مرکز : بیمارستان، درمانگاه، خانه سالمندان یا مراقبتهای بهداشتی در منزل.
- محدودیتهای بودجه : برخی مدلها مقرونبهصرفهتر هستند.
- ادغام فناوری : ابزارهای دیجیتال میتوانند سیستمهای ارائه خدمات را بهبود بخشیده یا پیچیده کنند.
- فلسفه سازمانی : اهداف و ماموریت رهبری.
مزایای ارائه مراقبتهای پرستاری بهینه
- نتایج بیمار را بهبود میبخشد.
- رضایت پرستاران را افزایش میدهد.
- فرسودگی شغلی را کاهش میدهد.
- مسئولیتپذیری را ترویج میدهد.
- مدیریت زمان مؤثر را ممکن میسازد.
چالشهای پیادهسازی سیستمهای ارائه مراقبتهای پرستاری
- مقاومت در برابر تغییر.
- نیاز به آموزش کارکنان.
- هماهنگی بین بخشها.
- هزینههای اولیه بالا (بهویژه برای مدلهایی مانند پرستاری اولیه).
- تضمین ثبات مراقبت در شیفتهای مختلف.
روندهای آینده در ارائه مراقبتهای پرستاری
با پیشرفت فناوریها و نیازهای بیمار، ارائه مراقبتهای پرستاری دائماً در حال تغییر است:
- زمانبندی مبتنی بر هوش مصنوعی : برای تخصیص پرستاران بر اساس تقاضای لحظهای.
- نظارت از راه دور : برای مراقبتهای مزمن و پشتیبانی پس از ترخیص.
- مدلهای میانرشتهای : ترکیب پرستاری با مراقبتهای بهداشتی مرتبط
- مراقبت بیمار محور : تأکید بیشتر بر بهبود جامع.
ما میدانیم که آینده پرستاری نه تنها به دانش، بلکه به راحتی نیز گره خورده است. به همین دلیل است که خرید لباس بستری بیمارستان ، لباس کادر درمان ، روپوشهای پزشکی ، زیرپوشها ، روپوشهای آزمایشگاهی و کلاههای جراحی ما به گونهای طراحی شدهاند که پرستاران را قادر سازند تا بهترین عملکرد خود را داشته باشند – صرف نظر از اینکه در چه مدلی کار میکنند.
نتیجهگیری
یک سیستم ارائه مراقبت پرستاری با ساختار مناسب، ستون فقرات مراقبتهای بهداشتی باکیفیت است. چه همکاری تیمی پرستاری تیمی باشد، چه رویکرد جامع مراقبت کامل از بیمار، یا هماهنگی عالی در مدیریت پرونده – هر مدل نقش محوری در بهبودی بیمار ایفا میکند. انتخاب مدل مناسب فقط یک تصمیم مدیریتی نیست؛ بلکه یک حرکت استراتژیک است که مستقیماً بر مراقبان و بیماران تأثیر میگذارد.
در کنیا، ما با ارائه لباسهای پزشکی که در هر شیفت از پرستاران پشتیبانی میکند، از فداکاری آنها در این سیستمها قدردانی میکنیم. لباسهای پزشکی، روپوشهای آزمایشگاهی و کلاههای ما با دقت طراحی شدهاند – درست مانند پرستاران مراقبتی که روزانه ارائه میدهند.
سوالات متداول
سیستم ارائه مراقبت پرستاری چیست؟
سیستم ارائه مراقبتهای پرستاری به چارچوب سازمانی و روشی اشاره دارد که از طریق آن مراقبتهای پرستاری به بیماران در مراکز درمانی ارائه میشود.
مدلهای رایج ارائه مراقبتهای پرستاری کدامند؟
: پرستاری تیمی، مراقبت کامل از بیمار، پرستاری اولیه، پرستاری عملکردی و مدیریت پرونده.
این مدلها چه تفاوتی با هم دارند؟
آنها در نحوه سازماندهی مراقبتهای پرستاری، از جمله الگوهای کارکنان، روشهای تخصیص بیمار و سطح تعامل پرستار و بیمار، متفاوت هستند.
مزایای پرستاری تیمی چیست؟
همکاری بین کادر پرستاری، استفاده کارآمد از منابع و مدیریت مؤثر بیماران پیچیده را ارتقا میدهد.
معایب طرح مراقبت کامل از بیمار چیست؟
میتواند به منابع زیادی نیاز داشته باشد و انعطافپذیری در پاسخگویی به نیازهای بیمار و نوسانات حجم را محدود کند.
